Chrzest
Ustanowił go Chrystus i „powierzył wraz z Ewangelią swojemu Kościołowi, gdy polecił Apostołom: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).
Poprzez chrzest święty ludzie wchodzą do wspólnoty Kościoła, uczestniczą w powszechnym kapłaństwie, stają się uczestnikami Bożej natury, a wszczepieni w Chrystusa, w jego misterium śmierci i zmartwychwstania przechodzą ze śmierci grzechu do życia w łasce.
„Kościół, otrzymawszy polecenie Chrystusowe głoszenia Ewangelii i udzielania chrztu, już od pierwszych wieków chrzcił nie tylko dorosłych, lecz także niemowlęta. Zawsze bowiem uważał, że według słów Pańskich: ‘Jeśli się ktoś nie odrodzi z wody i Ducha Świętego, nie może wejść do królestwa Bożego’ (J 3, 5), dzieciom nie należy odmawiać chrztu, ponieważ chrzci się je w wierze tego właśnie Kościoła, wyznawanej publicznie przez rodziców, przez chrzestnych i przez innych uczestników.
Dla dopełnienia całej prawdy sakramentu trzeba, aby dzieci były potem wychowywane w tej wierze, w której zostały ochrzczone”
Chrzest jest początkiem nowego życia – życia we wspólnocie z Jezusem i z wszystkimi, którzy w Niego wierzą. Na znak zapoczątkowania czegoś nowego otrzymujący chrzest zostaje nazwany po imieniu. Przeważnie jest to imię świętego, który ma być nam w życiu wzorem i patronem.
Przyjęcie chrztu pociąga za sobą konsekwencje. Człowiek ochrzczony winien żyć inaczej niż nie ochrzczony, bowiem dla niego miarą życia stał się Chrystus. Chrzest nie może być tylko wydarzeniem z przeszłości. Sakrament ten stawia przed nami zadania nieustannego upodabniania się do Chrystusa. Dla chrześcijanina oznacza to przyjęcie tego, co Jezus nakazuje: uznanie potrzeb bliźnich za swoje, stawanie po stronie cierpiących i słabych, szukanie woli Bożej w każdym zdarzeniu i jednoczenie się przez miłość z Bogiem.
– są obecni,
– publicznie proszą o chrzest,
– kreślą znak krzyża na czole dziecka,
– wyrzekają się szatana,
– składają wyznanie wiary,
– niosą niemowlę do chrzcielnicy,
– otrzymują specjalne błogosławieństwo,
– doprowadzają dziecko po chrzcie do poznania Boga (spowiedź św, I Komunia św., bierzmowanie),
– są świadkami wiary dla dziecka,
– przekazują wiarę wtedy, kiedy nią żyją na co dzień,
– spełniają obowiązki religijne (modlitwa, Msza św., sakramenty św.),
– razem modlą się z dzieckiem i za dziecko,
– wyjaśniają dziecku odpowiednie znaki religijne, znaczenie świąt i przygotowują się do nich,
– obchodzą z dzieckiem rocznice chrztu,
– świętują dzień Patrona,
– uczą miłości bliźniego (brak kłótni w domu, sąsiedztwie, pomoc sąsiedzka, przebaczenie, uczciwość szacunek dla starszych),
– zawierzają dziecko Bogu:
„Wiem, że to dziecko jest Twoją własnością. Ty je kochasz bardziej niż ja.
Ty chcesz jego dobra bardziej niż ja i Ty, Boże, troszczysz się o nie bardziej nią ja.
Prowadź je Twoją drogą i spraw, abym moimi decyzjami nie krzyżował Twoich mądrych planów”.
Obowiązki rodziców chrzestnych:
– wyznaczeni przez rodziców
– przyjęli sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowanie
– nie są ojcem ani matką przyjmującego chrzest
– należą do Kościoła katolickiego
– jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie
– wyrzekają się szatana
– wyznają wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymu je chrzest
– otrzymują specjalne błogosławieństwo
– trzymają świecę i podają białą szatkę do chrztu
– pomagają w chrześcijańskim wychowaniu dziecka
– prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie
– żyją wiarą, nadzieją i miłością
– modlą się za chrześniaka
– kupią odpowiednią do wieku dziecka książkę religijną
– zabiorą na pielgrzymkę do sanktuarium
– w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich przez rodziców zwracają im uwagę
Sakrament Chrztu Św. udzielany jest w każdą II i IV Niedzielę miesiąca w czasie Mszy Św. o godz. 12:00

