{"id":33,"date":"2008-04-22T23:03:56","date_gmt":"2008-04-22T21:03:56","guid":{"rendered":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/?page_id=33"},"modified":"2008-07-05T19:49:59","modified_gmt":"2008-07-05T17:49:59","slug":"ministranci","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/?page_id=33","title":{"rendered":"Ministranci"},"content":{"rendered":"<div>MINISTRANT &#8211; to cz\u0142onek ludu Bo\u017cego, kt&oacute;ry w czasie sprawowania liturgicznych obrz\u0119d&oacute;w spe\u0142nia pos\u0142ug\u0119 pomocnicz\u0105 w spos&oacute;b okre\u015blony przepisami Ko\u015bcio\u0142a<\/div>\n<div><strong><font size=\"4\">&quot;Ministrare&quot; (z \u0142aciny) znaczy &quot;s\u0142u\u017cy\u0107&quot;.<\/font><\/strong><\/div>\n<div align=\"left\">S\u0142u\u017cymy Bogu, kiedy przyczyniamy si\u0119 do tego, aby liturgia by\u0142a pi\u0119kna.<br \/>\nS\u0142owo &quot;ministrant&quot; wskazuje szczeg&oacute;lnie na s\u0142u\u017cb\u0119 we Mszy \u015bwi\u0119tej.<\/div>\n<ul type=\"circle\">\n<li>Ministrant jest POMOCNIKIEM przy sprawowaniu Mszy \u015bwi\u0119tej<br \/>\n    i podczas innych nabo\u017ce\u0144stw liturgicznych. Ministrant us\u0142uguje ksi\u0119dzu, gdy przygotowywany jest o\u0142tarz i dary ofiarne potrzebne do ofiary Mszy \u015bwi\u0119tej. Pomaga r&oacute;wnie\u017c po zako\u0144czeniu Mszy \u015bwi\u0119tej.<\/li>\n<li>Ministrant jest tym, kt&oacute;ry NIESIE ZNAKI.<br \/>\n    Ministrant niesie pewne okre\u015blone przedmioty, kt&oacute;re dla liturgii s\u0105 niezb\u0119dne. S\u0105 to przedmioty, kt&oacute;re dla liturgii maj\u0105 szczeg&oacute;lnie wa\u017cne znaczenie. One maj\u0105 ludziom wierz\u0105cym co\u015b przedstawia\u0107 i wskaza\u0107 na inn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107.<\/li>\n<li>Ministrant powinien sam BY\u0106 ZNAKIEM.<br \/>\n    Ministrant przez s\u0142u\u017cenie wskazuje, \u017ce ka\u017cde nabo\u017ce\u0144stwo liturgiczne sprawowane w ko\u015bciele, jest nie tylko spraw\u0105 kap\u0142ana, lecz spraw\u0105 ca\u0142ej parafii i wszystkich wiernych!<\/li>\n<\/ul>\n<div align=\"left\">Ministrant przez swoje s\u0142u\u017cenie pokazuje, \u017ce &quot;uczestniczy\u0107 w liturgii&quot; nie znaczy tak jak w kinie albo przed telewizorem tylko s\u0142ucha\u0107 czy ogl\u0105da\u0107! &quot;Uczestniczy\u0107 w liturgii&quot; to znaczy tak\u017ce wsp&oacute;\u0142dzia\u0142a\u0107 i wsp&oacute;\u0142tworzy\u0107 j\u0105, czynnie si\u0119 w niej anga\u017cuj\u0105c!<\/div>\n<div><strong><font size=\"4\">MINISTRANT<\/font><\/strong><\/div>\n<div align=\"left\">Niedawno si\u0119 zabawia\u0142 przy ko\u015bcielnej bramie,<br \/>\njako &quot;zb&oacute;jca&quot;, przed wiejsk\u0105 zmyka\u0142 \u0142obuzeri\u0105.<br \/>\nDzisiaj kroczy z powag\u0105, z prz\u0119ciem i serio,<br \/>\nbo kap\u0142a\u0144skiej go drogi zaszczyci\u0142o znami\u0119.<\/div>\n<div align=\"left\">Od serc ludzi doros\u0142ych promienno\u015b\u0107 si\u0119 s\u0105czy<br \/>\nku tej kr\u0105g\u0142ej g\u0142owince, przyci\u0119tej czuprynie.<br \/>\nJego g\u0142osik za t\u0142umy wiernych w niebo p\u0142ynie,<br \/>\njako za or\u0142&oacute;w stada dzwoni \u015bpiew skowro\u0144czy.<\/div>\n<div align=\"left\">A gdy kl\u0119ka nabo\u017cnie, gdy w dzwonki zabrz\u0119czy<br \/>\ni fa\u0142dy swej kome\u017cki starannie przyg\u0142adza,<br \/>\nwtedy \u0142aska na\u0144 Bo\u017ca schodzi w jasnej t\u0119czy.<\/div>\n<div align=\"left\">I w pochylonym malcu jest jakowa\u015b w\u0142adza,<br \/>\nkt&oacute;ra m\u0142odych i starych budzi z ospa\u0142o\u015bci<br \/>\ni my\u015bl niesie ku Stw&oacute;rcy, ku wiecznej \u015bwiat\u0142o\u015bci. Prze\u0142o\u017cy\u0142 ks. Teodor Nogala<\/div>\n<div><font size=\"5\">NASI PATRONOWIE<\/font><\/div>\n<div><a tppabs=\"http:\/\/www.kuria.gliwice.pl\/lso\/go.php?numer=4&amp;art=08\" href=\"javascript:if(confirm('http:\/\/www.kuria.gliwice.pl\/lso\/go.php?numer=4&amp;art=08  \\n\\nThis file was not retrieved by Teleport Pro, because it is addressed on a domain or path outside the boundaries set for its Starting Address.  \\n\\nDo you want to open it from the server?'))window.location='http:\/\/www.kuria.gliwice.pl\/lso\/go.php?numer=4&amp;art=08'\">Bardzo wielu \u015bwi\u0119tych by\u0142o ministrantami. S\u0142u\u017cyli oni wiernie Chrystusowi i dzisiaj s\u0105 patronami ministrant&oacute;w.<br \/>\nKa\u017cdy z nich osi\u0105gn\u0105\u0142 doskona\u0142o\u015b\u0107 dzi\u0119ki: <\/a><\/div>\n<ul type=\"disc\">\n<li>pracowito\u015bci<\/li>\n<li>sumiennosci<\/li>\n<li>gorliwo\u015bci<\/li>\n<li>\u017carliwej modlitwie<\/li>\n<li>codziennemu na\u015bladowaniu Chrystusa<\/li>\n<\/ul>\n<div><strong><font size=\"4\">DO PATRON&Oacute;W MINISTRANT&Oacute;W NALE\u017b\u0104:<\/font><\/strong><\/div>\n<div>\u015bw. Stanis\u0142aw Kostka<br \/>\nXVI wiek<br \/>\n(Polska)<\/div>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<div>\u015bw. Alojzy Gonzaga<br \/>\nXVI wiek<br \/>\n(W\u0142ochy)<br \/>\nUrodzi\u0142 si\u0119 we W\u0142oszech w zamo\u017cnej rodzinie. Sp\u0119dzi\u0142 wiele czaasu w obozie wojskowym i na r&oacute;\u017cnych dworach. Zna\u0142 j\u0119zyk grecki, \u0142aci\u0144ski, hiszpa\u0144ski, francuski, niemiecki no i oczywi\u015bcie rodzinny &#8211; w\u0142oski. Mimo oporu ojca wst\u0105pi\u0142 do Jezuit&oacute;w maj\u0105c 17 lat. Czyni\u0142 tak szybkie post\u0119py w doskona\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej, \u017ce budzi\u0142 podziw otoczenia. Gdy w Rzymie wybuch\u0142a epidemia, natychmiast odda\u0142 si\u0119 pos\u0142udze chorym. Jednak sam si\u0119 zarazi\u0142 i zmar\u0142 21.VI.1589 r.<\/div>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<div>\u015bw. Jan Berchmans<br \/>\nXVII wiek<br \/>\n(Belgia)<\/div>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<div>\u015bw. Dominik Savio<br \/>\nXIX wiek<br \/>\n(W\u0142ochy)<br \/>\nNajm\u0142odszy wyznawca jakiego kanonizowa\u0142 Ko\u015bci&oacute;\u0142. Gdy umiera\u0142 mia\u0142 niespe\u0142na 15 lat. W si&oacute;dmym roku \u017cycia przyst\u0105pi\u0142 do pierwszej Komunii \u015bwi\u0119tej i w&oacute;wczas wpisa\u0142 sobie do ksi\u0105\u017ceczki do nabo\u017ce\u0144stwa nast\u0119puj\u0105ce postanowienia:<\/div>\n<ul type=\"circle\">\n<li>B\u0119d\u0119 si\u0119 cz\u0119sto spowiada\u0142, a do Komunii \u015bw, przyst\u0119powa\u0142, ilekro\u0107 mi pozwoli na to spowiednik<\/li>\n<li>Moimi przyjaci&oacute;\u0142mi b\u0119d\u0105 Jezus i Maryja<\/li>\n<li>\u015amier\u0107 &#8211; tak, ale nie grzechy<\/li>\n<\/ul>\n<div>W 13 roku \u017cycia zetkn\u0105\u0142 si\u0119 ze \u015bw. Janem Bosko i pod jego kierunkiem post\u0119powa\u0142 na drodze do \u015bwi\u0119to\u015bci. Swoj\u0105 solidno\u015bci\u0105, rozmodleniem, rado\u015bci\u0105 stwarza\u0142 wok&oacute;\u0142 siebie wspania\u0142\u0105 atmosfer\u0119. Zmar\u0142 9 czerwca 1857 r. Beatyfikowany w 1950 r, kanonizowany w 1954 r. Jest patronem ministrant&oacute;w.<\/div>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<div><strong><font size=\"3\">NASI PATRONOWIE UCZ\u0104 NAS, \u017bE JEZUS KA\u017bDEGO ZAPRASZA NA DROG\u0118 DO \u015aWI\u0118TO\u015aCI !<\/font><\/strong><\/div>\n<p><center><\/p>\n<p>&nbsp;Lista ministrant&oacute;w<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;1. Bogacki Maksymilian<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;2. Bralewska Agnieszka<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;3. Chmiel \u0141ukasz<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;4. Choinka Bartek<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;5. Chrostowski \u0141ukasz<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;6. Cichowski Marek<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;7. Deluga Hubert<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;8. Deluga krzysztof<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;9. Deluga \u0141ukasz<\/p>\n<p align=\"left\">10. Deluga Mateusz<\/p>\n<p align=\"left\">11. Deluga Zdzis\u0142aw<\/p>\n<p align=\"left\">12. Drobot Mateusz<\/p>\n<p align=\"left\">13. Drobot Szymon<\/p>\n<p align=\"left\">14. Dziubiel Mariusz<\/p>\n<p align=\"left\">15. Godle\u015b Przemys\u0142aw<\/p>\n<p align=\"left\">16. Jechna Damian<\/p>\n<p align=\"left\">17. Komor Norbert<\/p>\n<p align=\"left\">18. Konarzycki Jerzy<\/p>\n<p align=\"left\">19. Konarzycki Piotr<\/p>\n<p align=\"left\">20. Kowalski Daniel<\/p>\n<p align=\"left\">21. Kowalska Paulina<\/p>\n<p align=\"left\">22. Kowalski Pawe\u0142<\/p>\n<p align=\"left\">23. Krajewski Piotr<\/p>\n<p align=\"left\">24. Kraszewski Adam<\/p>\n<p align=\"left\">25. Kraszewski Mateusz<\/p>\n<p align=\"left\">26. Kulesza Klaudia<\/p>\n<p align=\"left\">27. Kurowski Szymon<\/p>\n<p align=\"left\">28. Laskowski Micha\u0142<\/p>\n<p align=\"left\">29. Owsianko Przemys\u0142aw<\/p>\n<p align=\"left\">30. Pietrzak Adam<\/p>\n<p align=\"left\">31. Przybylska Aleksandra<\/p>\n<p align=\"left\">32. Przybylski Daniel<\/p>\n<p align=\"left\">33. Rosi\u0144ski Damian<\/p>\n<p align=\"left\">34. Rosi\u0144ski Dawid<\/p>\n<p align=\"left\">35. Rutkowska Anna<\/p>\n<p align=\"left\">36. Rutkowski Piotr<\/p>\n<p align=\"left\">37. W&oacute;jcik Krzysztof<\/p>\n<p align=\"left\">38 \u017babik Hubert<\/p>\n<p align=\"left\">&nbsp;<\/p>\n<div><font size=\"4\">S\u0142owniczek<\/font><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div>\nAkolita &#8211; ministrant wykonuj\u0105cy czynno\u015bci w czasie liturgii, potocznie akolita.<br \/>\nAlba &#8211; d\u0142uga, bia\u0142a szata, si\u0119gaj\u0105ca do kostek z d\u0142ugimi r\u0119kawami. Nazwa pochodzi od jej bia\u0142ego koloru.<br \/>\nAmbona &#8211; miejsce g\u0142oszenia i czytania S\u0142owa Bo\u017cego. <br \/>\nAmpu\u0142ki &#8211; naczynia na wino i wod\u0119 u\u017cywane w czasie Mszy \u015bwi\u0119tej.<br \/>\nCelebrans &#8211; przewodnicz\u0105cy czynno\u015bciom liturgicznym na mocy w\u0142adzy udzielonych \u015bwi\u0119ce\u0144.<br \/>\nChleb ofiarny &#8211; ma posta\u0107 bia\u0142ych hostii wypiekanych z ziarna pszenicy i wody. <br \/>\nChrzcielnica &#8211; miejsce przechowywania wody chrzcielnej. <br \/>\nCingulum &#8211; gruby sznur s\u0142u\u017c\u0105cy do przewi\u0105zania alby. <br \/>\nDzwonki o\u0142tarzowe &#8211; pojawi\u0142y si\u0119 w liturgii w wieku XIII, zwracaj\u0105 uwag\u0119 wiernym na zmian\u0119 postawy liturgicznej, zwo\u0142uj\u0105 lud i wielbi\u0105 swym d\u017awi\u0119kiem Boga.<br \/>\nKadzielnica &#8211; czyli trybularz, u\u017cywana od IV wieku w liturgii, sk\u0142ada si\u0119 z czaszy i ruchomej kopu\u0142ki podnoszonej na \u0142a\u0144cuszkach.<br \/>\nKantor &#8211; wykonuje \u015bpiewy podczas liturgii, psalmy, pie\u015bni. Prowadzi wsp&oacute;lny \u015bpiew. <br \/>\nKielich mszalny &#8211; nale\u017cy do najgodniejszych naczy\u0144 liturgicznych, u\u017cywany do Mszy \u015bwi\u0119tej w nim spoczywa posta\u0107 eucharystyczna Krwi Pa\u0144skiej.<br \/>\nKolor szat liturgicznych: <br \/>\n<em>bia\u0142y<\/em> &#8211; symbolizuje \u015bwiat\u0142o, czysto\u015b\u0107, nienawi\u015b\u0107, rado\u015b\u0107, \u015bwi\u0105teczny nastr&oacute;j. U\u017cywany podczas obchod&oacute;w liturgicznych w okresie radosnym.<br \/>\n<em>czerwony<\/em> &#8211; to znak krwi, walki, m\u0119cze\u0144stwa a tak\u017ce kolor ognia. U\u017cywany w czasie obchod&oacute;w liturgicznych w czasie liturgicznych m\u0119czennik&oacute;w, w czasie Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego a tak\u017ce w \u015bwi\u0119ta Pa\u0144skie zwi\u0105zane z m\u0119k\u0105 Chrystusa.<br \/>\n<em>zielony<\/em> &#8211; symbol nadziei, odrodzenia, m\u0142odo\u015bci. U\u017cywany w niedziel\u0119 i dni powszednie w czasie zwyk\u0142ym. <br \/>\n<em>fioletowy<\/em> &#8211; znak \u017ca\u0142oby i pokuty, stosowany pierwotnie w miejsce koloru czarnego. U\u017cywany w czasie Adwentu i Wielkiego Postu.<br \/>\nKom\u017ca &#8211; jest skr&oacute;con\u0105 alb\u0105 o szerokich r\u0119kawach, powinna oznacza\u0107 czysto\u015b\u0107 duszy. <br \/>\nKorpora\u0142 &#8211; lniany lub p\u0142&oacute;cienny, rozk\u0142ada si\u0119 go na o\u0142tarzu przykrytym bia\u0142ym obrusem. <br \/>\nKrzy\u017c o\u0142tarzowy czyli procesyjny &#8211; niesiony na pocz\u0105tku procesji w drodze do O\u0142tarza i stawiany w jego pobli\u017cu. <br \/>\nKustodia &#8211; jest to ma\u0142a puszka, w niej przechowuje si\u0119 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Hosti\u0119 przeznaczon\u0105 do monstrancji. <br \/>\nLekcjonarz &#8211; ksi\u0119ga zawieraj\u0105ca czytania biblijne na poszczeg&oacute;lne dni roku. <br \/>\nLektor &#8211; w zgromadzeniu liturgicznym czyta S\u0142owo Bo\u017ce i inne teksty w czasie liturgii i nabo\u017ce\u0144stw.<br \/>\n\u0141&oacute;dka &#8211; naczynia nale\u017c\u0105ce do kadzielnicy, zawieraj\u0105ce ziarenka kadzid\u0142a. <br \/>\nMonstrancja &#8211; naczynie liturgiczne s\u0142u\u017c\u0105ce do wystawiania Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu w celu adorowania Go i noszenia w procesji.<br \/>\nMsza\u0142 rzymski &#8211; ksi\u0119ga dla celebransa, zawieraj\u0105ca modlitwy mszalne na wszystkie dni roku liturgicznego.<br \/>\nO\u0142tarz &#8211; miejsce szczeg&oacute;lnej czci, miejsce sk\u0142adania Naj\u015bwi\u0119tszej Ofiary czyli Mszy \u015bwi\u0119tej.<br \/>\nOrnat &#8211; wierzchnia szata celebransa. <br \/>\nPalka &#8211; niewielki kawa\u0142ek p\u0142&oacute;tna lnianego, usztywniony, s\u0142u\u017cy do nakrywania kielicha mszalnego.<br \/>\nPascha\u0142 &#8211; gruba \u015bwieca z wyrytym krzy\u017cem i pi\u0119cioma czerwonymi granami. Oznaczaj\u0105ca Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego. <br \/>\nPatena &#8211; pokryty szlachetnym metalem &quot;talerzyk&quot;, s\u0142u\u017cy do sk\u0142adania na niej hostii. <br \/>\nPostawy liturgiczne: <br \/>\n<em>stoj\u0105ca<\/em> &#8211; jest postaw\u0105 szacunku wobec Boga &#8211; Najwy\u017cszego Pana <br \/>\n<em>kl\u0119cz\u0105ca<\/em> &#8211; postawa adoracji i pokory wobec Boga <br \/>\n<em>siedz\u0105ca<\/em> &#8211; postawa s\u0142uchania <br \/>\n<em>le\u017cenie krzy\u017cem<\/em> &#8211; jest znakiem najg\u0142\u0119bszej czci, adoracji i pokuty <br \/>\nPuryfikaterz &#8211; r\u0119czniczek, kt&oacute;rym wyciera si\u0119 kielich po oczyszczeniu go. <br \/>\nPuszka &#8211; naczynie liturgiczne s\u0142u\u017c\u0105ce do przechowywania Komunii \u015bwi\u0119tej. <br \/>\nSedilia &#8211; siedzenie dla celebransa i tych, kt&oacute;rzy mu us\u0142uguj\u0105. Znajduj\u0105 si\u0119 w pobli\u017cu O\u0142tarza. <br \/>\nStr&oacute;j ministranta &#8211; ko\u0142nierzyk (pelerynka), kome\u017cka i sutanka. <br \/>\nTabernakulum &#8211; \u0142aci\u0144skie okre\u015blenie miejsca przechowywania Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. <br \/>\nWelon &#8211; okrycie wierzchnie celebransa w czasie uroczystego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem.<br \/>\nZ\u0142o\u017cenie r\u0105k &#8211; przy modlitwie oznacza wniesienie duszy do Boga i oddanie si\u0119 Mu si\u0119 z wiar\u0105.<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Postawy <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Chodzenie<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<ul>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">nie &quot;\u0142azi\u0107&quot; albo oci\u0105ga\u0107 si\u0119 czy marudzi\u0107<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">nie biega\u0107 lub nie \u015bpieszy\u0107 si\u0119<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">powiniene\u015b i\u015b\u0107 spokojnie i r&oacute;wnym krokiem<\/font><\/em><\/li>\n<\/ul>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Zwr&oacute;\u0107 uwag\u0119 na odst\u0119p przed tym, kto ci\u0119 poprzedza! <\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Stanie<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<ul>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">nie chwia\u0107 si\u0119 i nie rusza\u0107<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">nie garbi\u0107 si\u0119 i nie opiera\u0107 si\u0119<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">powiniene\u015b sta\u0107 cicho i prosto<\/font><\/em><\/li>\n<\/ul>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Kiedy zachowujesz postaw\u0119 stoj\u0105c\u0105? <\/font><\/em><\/div>\n<ul>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">od pocz\u0105tku Mszy \u015bwi\u0119tej a\u017c do oracji w\u0142\u0105cznie<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">od wersetu &quot;Alleluja&quot; przed Ewangeli\u0105 a\u017c do zako\u0144czenia Ewangelii<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas wyznania wiary i modlitwy powszechnej <\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">od wezwani kap\u0142ana &quot;M&oacute;dlcie si\u0119, aby moj\u0105 i wasz\u0105 ofiar\u0119&#8230;&quot;<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas prefacji a\u017c do &quot;\u015awi\u0119ty, \u015awi\u0119ty&#8230;&quot; w\u0142\u0105cznie <\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">pocz\u0105wszy od &quot;Oto wielka tajemnica wiary&quot; a\u017c do &quot;Baranku Bo\u017cy&quot; w\u0142\u0105cznie<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas modlitwy po Komunii \u015bw. oraz obrz\u0119d&oacute;w zako\u0144czenia <\/font><\/em><\/li>\n<\/ul>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Stanie wyra\u017ca godno\u015b\u0107 i rado\u015b\u0107 dzieci Bo\u017cych oraz gotowo\u015b\u0107 s\u0142u\u017cby i ofiary. <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Siedzenie<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<ul>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">nie garbi\u0107 si\u0119 <\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">nie ogl\u0105da\u0107 si\u0119 <\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">r\u0119ce powinny spoczywa\u0107 na kolanach<\/font><\/em><\/li>\n<\/ul>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">W kt&oacute;rym momencie siadasz w liturgii? <\/font><\/em><\/div>\n<ul>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas czyta\u0144 mszalnych, psalmu responsoryjnego i kazania (homilii) oraz ciszy po kazaniu<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas przygotowania dar&oacute;w ofiarnych (z wyj\u0105tkiem tych ministrant&oacute;w, kt&oacute;rzy podaj\u0105 ampu\u0142ki)<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas rozdawania Komunii \u015bw. (z wyj\u0105tkiem, kt&oacute;rzy podaj\u0105 paten\u0119) i chwili ciszy po Komunii \u015bw.<\/font><\/em><\/li>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">w czasie og\u0142osze\u0144 parafialnych<\/font><\/em><\/li>\n<\/ul>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Siedzenie jest postaw\u0105 spoczynku, gotowo\u015bci s\u0142uchania i zastanawiania si\u0119. <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Kl\u0119czenie<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Kiedy kl\u0119czysz? <\/font><\/em><\/div>\n<ul>\n<li><em><font color=\"#ff0000\">podczas Modlitwy eucharystycznej, po \u015bpiewie: &quot;\u015awi\u0119ty..&quot; i na s\u0142owa &quot;Oto Baranek Bo\u017cy&#8230; Panie nie jestem godzien&#8230;.&quot;<\/font><\/em><\/li>\n<\/ul>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Kl\u0119czenie jest postaw\u0105 czci, uwielbienia i adoracji. <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Sk\u0142on g\u0142owy<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Sk\u0142aniamy g\u0142ow\u0119, kiedy przynosimy co\u015b kap\u0142anowi, np. podczas przygotowania dar&oacute;w ofiarnych. Sk\u0142on jest znakiem szacunku i uprzejmo\u015bci. <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Sk\u0142on cia\u0142a<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Przy tym pok\u0142onie zginamy g\u0142\u0119boko g\u0142ow\u0119 i ramiona. To r&oacute;wnie\u017c jest znak czci i uwielbienia. <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Przykl\u0119kni\u0119cie<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">Przykl\u0119kamy zawsze na prawe kolano, dotykaj\u0105c nim posadzki. Przykl\u0119kni\u0119cie jest najwa\u017cniejszym znakiem czci i uwielbienia. Jest ono znakiem adoracji. <br \/>\n&nbsp;<\/font><\/em><\/div>\n<hr width=\"100%\" color=\"#34669c\" noshade=\"noshade\" size=\"0\" \/>\n<center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\"><em><font color=\"#ff0000\" size=\"3\">Z\u0142o\u017cenie r\u0105k<\/font><\/em><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><em><font color=\"#ff0000\">R\u0119ce powinny by\u0107 zawsze z\u0142o\u017cone na wysoko\u015bci piersi i stale skierowane ku g&oacute;rze.<br \/>\nKiedy \u0142\u0105czymy nasze r\u0119ce razem i sk\u0142adamy je do modlitwy, wtedy znaczy to: my gromadzimy si\u0119, zwracamy si\u0119 do Boga, oddajemy Mu siebie<\/font><\/em> samych!<\/div>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<div>&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><font color=\"#0000ff\" size=\"6\">Kurs lektora <\/font><br \/>\n&nbsp;<\/div>\n<div><strong><font size=\"4\">I. ZAJ\u0118CIA WST\u0118PNE<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>Czytanie S\u0142owa Bo\u017cego w Zgromadzeniu Liturgicznym jest najwy\u017cszym stopniem s\u0142u\u017cby mini&shy;stranckiej. M&oacute;wi o tym ju\u017c sama postawa lektora w prezbiterium. Wszyscy inni ministranci s\u0142u\u017c\u0105c zwracaj\u0105 si\u0119 twarz\u0105 do o\u0142tarza. Kiedy odmawiaj\u0105 modlitwy, albo przynosz\u0105 do o\u0142tarza dary, s\u0105 wyrazicielami ludu wobec Boga. Lektor za\u015b, kiedy czyta S\u0142owo Bo\u017ce, zwraca si\u0119 twarz\u0105 ku lu&shy;dziom. W tym momencie jest wyrazicielem samego Boga wobec Zgromadzenia Liturgicznego. <br \/>\nLektorzy stanowi\u0105 we wsp&oacute;lnotach ministranckich specjaln\u0105 i najwa\u017cniejsz\u0105 grup\u0119, bo&shy;wiem pe\u0142ni\u0105 specjaln\u0105 i szczeg&oacute;lnie wa\u017cn\u0105 pos\u0142ug\u0119 &#8211; przekazuj\u0105 ludziom S\u0142owo Boga. Pos\u0142uga ta stawia przed lektorami do\u015b\u0107 spore wymagania, dlatego nie ka\u017cdy mo\u017ce pe\u0142ni\u0107 pos\u0142ug\u0119 lektora. Do tej funkcji powinni by\u0107 wybierani ci, kt&oacute;rzy nie tylko posiadaj\u0105 odpowiednie mo\u017cliwo\u015bci g\u0142o&shy;sowe i dykcyjne, ale przede wszystkim w\u0142a\u015bciwe kwalifikacje moralne. Aby bowiem wiarygod&shy;nie przekazywa\u0107 innym S\u0142owo Bo\u017ce, najpierw samemu nale\u017cy wed\u0142ug niego \u017cy\u0107. <br \/>\n\u017bycie lektora powinno by\u0107 przepojone wiar\u0105. Ogromnie wa\u017cn\u0105 rol\u0119 pe\u0142ni tu \u017cycie sakra&shy;mentalne. Lektor powinien by\u0107 znany z regularnego przyst\u0119powania do spowiedzi i komunii \u015bw. oraz powinien cieszy\u0107 si\u0119 dobr\u0105 opini\u0105 w otoczeniu. Trudno sobie wr\u0119cz wyobrazi\u0107 lektora, kt&oacute;ry w ko\u015bciele czyta S\u0142owo Bo\u017ce, a poza ko\u015bcio\u0142em jest jego zaprzeczeniem. <\/p>\n<p>Do pos\u0142ugi lektora nale\u017cy si\u0119 te\u017c dobrze przygotowa\u0107. Przygotowanie takie, nazywane kursem lektorskim, obejmowa\u0107 b\u0119dzie:<br \/>\n&#8211; Formacj\u0119 wewn\u0119trzn\u0105, czyli szereg nauk dotycz\u0105cych wiary, modlitwy i pobo\u017cno\u015b\u0107. <br \/>\n&#8211; Formacj\u0119 biblijn\u0105, czyli szereg nauk na temat Pisma \u015awi\u0119tego, tak aby przyszli lekto&shy;rzy potrafili rozumie\u0107 czytania.<br \/>\n&#8211; Formacj\u0119 liturgiczn\u0105, czyli nauki o liturgii i poprawnym w niej pos\u0142ugiwaniu. <br \/>\n&#8211; Formacj\u0119 fonetyczn\u0105, czyli nauki o poprawnym czytaniu, artyku\u0142owaniu s\u0142&oacute;w i akcentowaniu.<\/p>\n<p>R&oacute;wnolegle do tych zaj\u0119\u0107 odbywa\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 praktyczne \u0107wiczenia, kt&oacute;re pomog\u0105 poprawnie zastosowa\u0107 w \u017cyciu poznane wiadomo\u015bci. Zako\u0144czeniem kursu lektorskiego b\u0119dzie uroczysta promocja na urz\u0105d lektora, kt&oacute;rej dokona\u0107 mo\u017ce ks. dziekan, albo ks. biskup.<\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div>Modlitwa lektora<\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div>\n<left><\/left>Panie, <br \/>\noto stoj\u0119 wobec wielkiej tajemnicy Twego S\u0142owa, <br \/>\nkt&oacute;re mam przekazywa\u0107 innym. <br \/>\nPom&oacute;\u017c mi by\u0107 najpierw dobrym s\u0142uchaczem <br \/>\ni \u015bwiadkiem Twojego S\u0142owa. <br \/>\nOczy\u015b\u0107 moje wargi od wszelkiej nieczysto\u015bci, <br \/>\nuczy\u0144 mnie swoim narz\u0119dziem, <br \/>\nbym m&oacute;g\u0142 nie\u015b\u0107 Ci\u0119 ludziom <br \/>\nw sercu, <br \/>\nw d\u0142oniach, <br \/>\nna ustach. <br \/>\nAmen. <\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\">II. ZAJ\u0118CIA BIBLIJNE<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>1. Definicja Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nPismo \u015awi\u0119te to zbi&oacute;r ksi\u0105g, kt&oacute;re zosta\u0142y napisane pod natchnieniem Boga. Stanowi\u0105 one podstaw\u0119 naszej wiary. <br \/>\n2. Podzia\u0142 Pisma \u015awi\u0119tego <br \/>\nPismo \u015awi\u0119te dzieli si\u0119 na dwie cz\u0119\u015bci: <br \/>\n<em>Stary Testament<\/em> &#8211; obejmuje okres od stworzenia \u015bwiata, a\u017c do narodzin Chrystusa. Sk\u0142a&shy;da si\u0119 z 46 ksi\u0105g, napisanych g\u0142&oacute;wnie w j\u0119zyku hebrajskim. <br \/>\n<em>Nowy Testament<\/em> &#8211; opisuje dzia\u0142alno\u015b\u0107 Pana Jezusa, \u017cycie pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a oraz m&oacute;wi o czasach ostatecznych. Sk\u0142ada si\u0119 z 27 ksi\u0105g napisanych w j\u0119zyku greckim.<br \/>\n3. Autorzy Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nSpisywanie ksi\u0105g Pisma \u015awi\u0119tego odbywa\u0142o si\u0119 na przestrzeni wielu wiek&oacute;w. S\u0142owo Bo\u017ce w nich zawarte przekazywane by\u0142o najpierw ustnie, a nast\u0119pnie by\u0142o spisywane. udzia\u0142 w po&shy;wstaniu ksi\u0105g mia\u0142o bardzo wielu ludzi, z kt&oacute;rych tylko niekt&oacute;rzy s\u0105 nam znani. Ponadto niekt&oacute;re ksi\u0119gi, podpisane imieniem autora, mia\u0142y w rzeczywisto\u015bci wielu autor&oacute;w, np. ksi\u0119g\u0119 Izajasza pi&shy;sa\u0142o kilku ludzi. <br \/>\n4. Natchnienie Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nWszystkich autor&oacute;w Pisma \u015awi\u0119tego \u0142\u0105czy\u0142o jedno &#8211; natchnienie, kt&oacute;rego udzieli\u0142 im do pisa&shy;nia sam B&oacute;g. Natchnienie to polega\u0142o nie na &quot;podpowiadaniu&quot; im, co maj\u0105 pisa\u0107, ale na takim uzdolnieniu ich umys\u0142&oacute;w, by napisali prawd\u0119 o Bogu. Ludzie ci nie byli &quot;m\u0105drzejsi&quot; od innych, nie wiedzieli wi\u0119cej o otaczaj\u0105cym ich \u015awiecie, ni\u017c inni. Dlatego to w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym odnale\u017a\u0107 mo\u017cna wiele dzi\u015b ju\u017c nieprawdziwych informacji, np. \u017ce Ziemia jest p\u0142aska, a S\u0142o\u0144ce jest ma\u0142e i kr\u0105\u017cy po niebie! Tamci ludzie nie wiedzieli tyle, co dzisiaj wiemy dzi\u0119ki odkryciom naukowym. Ale wiedzieli du\u017co o Bogu i to chcieli nam przekaza\u0107. <br \/>\n5. Czas powitania Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nPierwsze ksi\u0119gi Starego Testamentu powsta\u0142y XII wiek&oacute;w przed narodzeniem Chrystusa, a ostatnie pismo Nowego Testamentu oko\u0142o setnego roku po narodzeniu Pana Jezusa. W przeci\u0105gu tego czasu oblicze \u015bwiata wielokrotnie si\u0119 zmienia\u0142o; B&oacute;g przemawia\u0142 do staro\u017cytnych Izraelit&oacute;w j\u0119zykiem ich czas&oacute;w, przemawiaj\u0105c inaczej do tych, kt&oacute;rzy w\u0119drowali z Egiptu na czele z Moj\u017ceszem, inaczej do powracaj\u0105cych z wygnania wraz z Ezdraszem. Inaczej te\u017c m&oacute;wi\u0142 Pan Jezus do ludzi Mu wsp&oacute;\u0142czesnych. Pan B&oacute;g, bowiem, chce przemawia\u0107 c\u0142o wszystkich ludzi j\u0119zykiem im zrozumia\u0142ym. <br \/>\n6. Inna nazwa Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nPismo \u015awi\u0119te nazywa si\u0119 cz\u0119sto zamiennie Bibli\u0105. S\u0142owo &quot;Biblia&quot; pochodzi z j\u0119zyka greckie&shy;go i oznacza &quot;zwoje&quot;. W dawnych czasach nie znano formy ksi\u0105\u017cki, za\u015b teksty pisano na wst\u0119gach papirusowych czy pergaminowych zwijanych potem w zwoje. Wszystkie ksi\u0119gi Pisma \u015awi\u0119tego mia\u0142y pierwotnie taki wygl\u0105d. Dzisiejsza forma ksi\u0105\u017cki jest znacznie p&oacute;\u017aniejszym wyna&shy;lazkiem. <br \/>\n7. Ksi\u0119gi Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nStary i Nowy Testament mo\u017cna podzieli\u0107 no mniejsze jednostki w zale\u017cno\u015bci od tre\u015bci i gatun&shy;k&oacute;w literackich w nich zawartych. Wyr&oacute;\u017cni\u0107 mo\u017cna trzy podstawowe grupy: <br \/>\n<em>Ksi\u0119gi historyczne<\/em> &#8211; nazwa ta zosta\u0142a nadana ze wzgl\u0119du na tre\u015b\u0107. Ksi\u0119gi te opisuj\u0105 bowiem histori\u0119 pewnych wydarze\u0144. <br \/>\n<em>Ksi\u0119gi pouczaj\u0105ce<\/em> &#8211; maj\u0105 charakter poucze\u0144 o tym, jak odnosi\u0107 si\u0119 do Boga i innych ludzi, jak post\u0119powa\u0107 w \u017cyciu. <br \/>\n<em>Ksi\u0119gi prorockie<\/em> &#8211; zawarte s\u0105 w nich mowy prorok&oacute;w, kt&oacute;rzy przemawiali w imieniu Boga. <br \/>\n8. Rozdzia\u0142y i wersety w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. <br \/>\nWszystkie ksi\u0119gi Pisma \u015awi\u0119tego zosta\u0142y podzielone na rozdzia\u0142y i wersy. Dokonano tego, by \u0142atwiej by\u0142o znale\u017a\u0107 odpowiednie miejsce w Biblii. Podaje si\u0119 wtedy nazw\u0119 ksi\u0119gi, zazwyczaj w postaci skr&oacute;t&oacute;w, nast\u0119pnie rozdzia\u0142 i po przecinku werset, np. Rdz 2,7 lub 1 Kor 1, 2-4. <br \/>\n9. Przek\u0142ady Pisma \u015awi\u0119tego. <br \/>\nPismo \u015awi\u0119te, kt&oacute;rym dzi\u015b pos\u0142ugujemy si\u0119, jest przek\u0142adem z oryginalnych j\u0119zyk&oacute;w biblijnych. Takich przek\u0142ad&oacute;w jest wiele, ale nie wszystkie s\u0105 r&oacute;wnie dobre. Nie jest bowiem \u0142atw\u0105 spraw\u0105 przet\u0142umaczy\u0107 na inny j\u0119zyk, to co chcieli powiedzie\u0107 staro\u017cytni ludzie. Inn\u0105 trudno\u015bci\u0105 s\u0105 j\u0119zyki biblijne, a zw\u0142aszcza j\u0119zyk hebrajski, w kt&oacute;rym nie u\u017cywa si\u0119 w pisowni samog\u0142osek, co powoduje, jedno s\u0142owo mo\u017cna rozumie\u0107 wieloznacznie. <br \/>\nNajpopularniejszym dzi\u015b przek\u0142adem Pisma \u015awi\u0119tego na j\u0119zyk polski jest tzw. Biblia Tysi\u0105clecia, wydawana w ro\u017cnych szatach graficznych i formatach.&nbsp;<br \/>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"4\">III. ZAJ\u0118CIA LITURGICZNE<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>Rok liturgiczny to skr&oacute;t historii naszego zbawienia. Przypomina nam o wydarzeniach z ca\u0142ego \u017cycia Pana Jezusa &#8211; od oczekiwania ludzi na Jego przyj\u015bcie, a\u017c do Jego Wniebowst\u0105pienia i zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. <\/p>\n<p>Rok liturgiczny rozpoczyna si\u0119 w pierwszym dniu Adwentu i dzieli si\u0119 na nast\u0119puj\u0105ce okresy: <br \/>\n<em>&#8211; Adwent<\/em> &#8211; trwa oko\u0142o czterech tygodni i ko\u0144czy si\u0119 24 grudnia, czyli w Wigili\u0119 Bo\u017cego Narodzenia. W tym okresie wspomina si\u0119 oczekiwanie na przyj\u015bcie Zbawiciela, jak i przygotowuje si\u0119 na \u015awi\u0119te Bo\u017cego Narodzenia. Kolorem liturgicznym tego okresu jest kolor fioletowy. Symbolami Adwentu s\u0105: wieniec z czterema \u015bwiecami i \u015bwieca roratnia, symbolizuj\u0105ca Maryj\u0119. <br \/>\n<em>&#8211; Okres Bo\u017cego Narodzenia<\/em> &#8211; trwa od Wigilii Bo\u017cego Narodzenia do niedzieli po 6 stycznia, czyli do \u015awi\u0119ta Chrztu Pa\u0144skiego. Wspomina si\u0119 w tym okresie przyj\u015bcie na \u015bwiat Pana Jezusa i Jego dzieci\u0144stwo. Kolorem liturgicznym jest w tym okresie kolor bia\u0142y, za\u015b symbolami s\u0105 szopka i gwiazda betlejemska. <br \/>\n<em>&#8211; Okres zwyk\u0142y (cz. I)<\/em> &#8211; okres ten jest najd\u0142u\u017cszym w ci\u0105gu ca\u0142ego roku liturgicznego (33 lub 34 tygodnie) i podzielony jest na dwie cz\u0119\u015bci. Wspomina si\u0119 w tym okresie cu&shy;da i nauczanie Pana Jezusa. Cz\u0119\u015b\u0107 I okresu zwyk\u0142ego rozpoczyna si\u0119 w niedziel\u0119 po 6 stycznia i trwa do \u015arody Popielcowej. Kolorem liturgicznym jest kolor zielony. <br \/>\n<em>&#8211; Okres Wielkiego Postu<\/em> &#8211; trwa od \u015arody Popielcowej do Wielkiego Czwartku, czyli ponad 40 dni. W tym czasie wspomina si\u0119 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107 Pana Jezusa. Kolorem liturgicznym jest kolor fioletowy. W okresie tym nie \u015bpiewa si\u0119 pie\u015bni o radosnym charakterze i nie \u015bpiewa si\u0119 s\u0142owa &quot;Alleluja&quot;. <br \/>\n<em>&#8211; Triduum Paschalne<\/em> &#8211; to najwa\u017cniejsza cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ego roku liturgicznego. Triduum Pas&shy;chalne obejmuje wiecz&oacute;r Wielkiego Czwartku (pami\u0105tka Ostatniej Wieczerzy i aresz&shy;towania Pana Jezusa), Wielki Pi\u0105tek (pami\u0105tka \u015bmierci Pana Jezusa), Wielk\u0105 Sobot\u0119 (pami\u0105tka spoczywania Pana Jezusa w grobie) i Niedziel\u0119 Wielkanocn\u0105 (pami\u0105tka zmartwychwstania Pana Jezusa). Triduum Paschalne to jedno wielkie \u015bwi\u0119to przej\u015bcia Pana Jezusa przez \u015bmier\u0107 do \u017cycia. <br \/>\n<em>&#8211; Okres Wielkanocny<\/em> &#8211; trwa 50 dni, od Niedzieli Wielkanocnej do Niedzieli Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. W tym czasie trwa rado\u015b\u0107 ze zmartwychwstania Pana Jezusa. Kolorem liturgicznym jest kolor bia\u0142y, za\u015b symbolami umieszczonymi w ko\u015bciele s\u0105: pas&shy;cha\u0142, krzy\u017c z czerwon\u0105 stu\u0142\u0105, baranek wielkanocny i figura Zmartwychwsta\u0142ego Pana Jezusa. <br \/>\n<em>&#8211; Okres zwyk\u0142y (cz. II)<\/em> &#8211; trwa od Uroczysto\u015bci Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego do ko\u0144ca roku liturgicznego, czyli do pocz\u0105tku nowego Adwentu. Kolor liturgiczny jest zielony, a wspomina si\u0119 cuda i nauczanie Pana Jezusa. <\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; W ci\u0105gu roku liturgicznego, niezale\u017cnie od okres&oacute;w liturgicznych, przypadaj\u0105 r&oacute;\u017cne <em>uroczysto\u015bci, \u015bwi\u0119ta<\/em> oraz <em>wspomnienia \u015bwi\u0119tych i b\u0142ogos\u0142awionych.<\/em> <br \/>\nZnajomo\u015b\u0107 tego wszystkiego jest szczeg&oacute;lnie wa\u017cna dla lektora, gdy\u017c na poszczeg&oacute;lne okresy i dni przypadaj\u0105 odpowiednie czytania mszalne oraz u\u017cywa si\u0119 r&oacute;\u017cnych tom&oacute;w lekcjonarza. <\/p>\n<p>Oto wykaz tych tom&oacute;w i okres jaki obejmuj\u0105: <br \/>\nTom I &#8211; Okres Adwentu i Okres Bo\u017cego Narodzenia <br \/>\nTom II &#8211; Okres Wielkiego Postu i Okres Wielkanocny<br \/>\nTom III &#8211; Okres Zwyk\u0142y (od 1 do 11 tygodnia)<br \/>\nTom IV &#8211; Okres Zwyk\u0142y (od 12 do 23 tygodnia)<br \/>\nTom V &#8211; Okres Zwyk\u0142y (od 24 do 34 tygodnia)<br \/>\nTom VI &#8211; czytania w mszach o \u015bwi\u0119tych<br \/>\nTom VII &#8211; czytania w mszach obrz\u0119dowych, okoliczno\u015bciowych i wotywnych<\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"3\">Msza \u015bwi\u0119ta<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>Msza \u015bwi\u0119ta jest pami\u0105tk\u0105 Ostatniej Wieczerzy, kt&oacute;r\u0105 spo\u017cy\u0142 Pan Jezus ze swoimi uczniami w Wielki Czwartek. Wtedy to uczyni\u0142 chleb swoim Cia\u0142em, a wino swoj\u0105 Krwi\u0105. Msza \u015bwi\u0119ta to najwa\u017cniejsza i naj\u015bwi\u0119tsza czynno\u015b\u0107 liturgiczna. <\/p>\n<p>Msza \u015bwi\u0119ta dzieli si\u0119 na nast\u0119puj\u0105ce cz\u0119\u015bci:<br \/>\n1) Obrz\u0119dy wst\u0119pne &#8211; maj\u0105 nas przygotowa\u0107 do godnego uczestniczenia w ca\u0142ej liturgii mszy \u015bwi\u0119tej. Sk\u0142adaj\u0105, si\u0119 z takich oto element&oacute;w: <br \/>\n&#8211; Procesja wej\u015bcia. <br \/>\n&#8211; Ukl\u0119kni\u0119cie i uca\u0142owanie o\u0142tarza. <br \/>\n&#8211; Znak krzy\u017ca i pozdrowienie wiernych. <br \/>\n&#8211; S\u0142owo wst\u0119pne. <br \/>\n&#8211; Akt pokutny. <br \/>\n&#8211; \u015apiew &quot;Panie, zmi\u0142uj si\u0119 nad nami.&quot;<br \/>\n&#8211; \u015apiew &quot;Chwa\u0142a na wysoko\u015bci Bogu.&quot; <br \/>\n&#8211; Modlitwa kap\u0142ana (kolekta). <\/p>\n<p>2) Liturgia S\u0142owa &#8211; czytane jest i wyja\u015bniane S\u0142owo Bo\u017ce. Ta cz\u0119\u015b\u0107 mszy \u015bwi\u0119tej odbywa si\u0119 przy ambonce, kt&oacute;ra nazywana jest &quot;sto\u0142em S\u0142owa&quot;. Oto elementy Liturgii S\u0142owa: <br \/>\n&#8211; I czytanie (najcz\u0119\u015bciej ze Starego Testamentu).<br \/>\n&#8211; Psalm responsoryjny. <br \/>\n&#8211; II czytanie (zawsze z Nowego Testamentu).<br \/>\n&#8211; \u015apiew &quot;Alleluja&quot;. <br \/>\n&#8211; Ewangelia. <br \/>\n&#8211; Homilia. <br \/>\n&#8211; Wyznanie wiary.<br \/>\n&#8211; Modlitwa powszechna. <\/p>\n<p>3) Liturgia Ofiary &#8211; podczas niej chleb i wino staj\u0105 si\u0119 Cia\u0142em i Krwi\u0105 Pana Jezusa. Ta cz\u0119\u015b\u0107 mszy odprawiana jest przy o\u0142tarzu, zwanym te\u017c &quot;sto\u0142em ofiary&quot;. Liturgia Ofiary dzieli si\u0119 na trzy cz\u0119\u015bci: <br \/>\n&#8211; Przygotowanie dar&oacute;w ofiarnych. <br \/>\n&#8211; Modlitwa eucharystyczna. <br \/>\n&#8211; Obrz\u0119dy komunii. <\/p>\n<p>4) Obrz\u0119dy ko\u0144cowe &#8211; kap\u0142an b\u0142ogos\u0142awi i rozsy\u0142a lud. Ubogaceni S\u0142owem Bo\u017cym i komuni\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 mamy by\u0107 \u015bwiat\u0142em w otaczaj\u0105cym nas \u015bwiecie. Obrz\u0119dy te sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 z nast\u0119puj\u0105cych cz\u0119\u015bci: <br \/>\n&#8211; Og\u0142oszenia duszpasterskie. <br \/>\n&#8211; Pozdrowienie wiernych. &#8211; Rozes\u0142anie wiernych. <br \/>\n&#8211; Procesja Wyj\u015bcia. <\/p>\n<p>&nbsp;<\/p><\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"3\">Zachowanie si\u0119 w miejscu czytania<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>1) Przed msz\u0105 \u015bw. lektor k\u0142adzie lekcjonarz na pulpicie (ambonce). Czytania uprzednio przygotowane zaznaczone s\u0105 wst\u0105\u017ckami. Szukanie tekst&oacute;w przed samym czytaniem jest denerwuj\u0105&shy;ce. Warto zapami\u0119ta\u0107 stron\u0119 w lekcjonarzu na wypadek przypadkowego wyci\u0105gni\u0119cia wst\u0105\u017cki. <br \/>\n2) Podchodz\u0105c do ambony idziemy r&oacute;wnym krokiem, nie za szybko, ani nie za wolno &#8211; je\u015bli nie niesiemy Ewangeliarza, idziemy ze z\u0142o\u017conymi r\u0119kami. <br \/>\n3) Podczas czytania lekcjonarz mo\u017ce le\u017ce\u0107 na pulpicie lub mo\u017cna go trzyma\u0107 w r\u0119kach, zw\u0142aszcza je\u015bli lektor nieco gorzej widzi. Gdy lekcjonarz le\u017cy na pulpicie, lektor powinien mie\u0107 d\u0142onie z\u0142o\u017cone lub powinien je swobodnie po\u0142o\u017cy\u0107 obok ksi\u0119gi. <br \/>\n4) Lektor powinien sta\u0107 przy ambonce spokojnie &#8211; nie mo\u017ce przest\u0119powa\u0107 z nogi na nog\u0119, ko\u0142ysa\u0107 si\u0119 i kr\u0119ci\u0107. Nogi powinny sta\u0107 obok siebie i by\u0107 nieco rozsuni\u0119te dla zapewnienia r&oacute;w&shy;nowagi. <br \/>\n5) Przed rozpocz\u0119ciem czytania nale\u017cy odpowiednio ustawi\u0107 mikrofon, tak aby strumie\u0144 g\u0142osu pada\u0142 wprost na ga\u0142k\u0119 mikrofonu. Trzeba te\u017c ustawi\u0107 mikrofon w odpowiedniej odleg\u0142o\u015bci od ust. Nale\u017cy tu uwzgl\u0119dni\u0107 dono\u015bno\u015b\u0107 swego g\u0142osu oraz si\u0142\u0119 mikrofonu. Lektor powinien by\u0107 dobrze s\u0142yszalny &#8211; \u017ale, gdy czyta zbyt g\u0142o\u015bno lub zbyt cicho. Najlepszym sprawdzianem odpo&shy;wiedniej g\u0142o\u015bno\u015bci czytania i poprawno\u015bci ustawienia mikrofonu jest opinia kogo\u015b ze s\u0142uchaczy. Ustawianie mikrofonu trzeba przeprowadzi\u0107 bardzo delikatnie, \u017ceby nie powodowa\u0107 nieprzy&shy;jemnych dla ucha trzask&oacute;w w g\u0142o\u015bnikach. M&oacute;wi\u0105c przez mikrofon trzeba szczeg&oacute;lnie dba\u0107 o dykcj\u0119, poniewa\u017c wzmacnia on nie tylko wypowiadane s\u0142owa, ale r&oacute;wnie\u017c wszelkiego rodzaju b\u0142\u0119dy. <br \/>\n6) Podczas czytania bardzo wa\u017cny jest wzrokowy kontakt ze s\u0142uchaczami. Pierwszy raz ogarniamy s\u0142uchaczy spojrzeniem przed rozpocz\u0119ciem czytania, nast\u0119pnie po zapowiedzeniu tytu\u0142u ksi\u0119gi. Potem spogl\u0105damy na ludzi, gdy w czytaniu wyst\u0119puje przerwa akapitowa. Patrzymy r&oacute;wnie\u017c na s\u0142uchaczy na ko\u0144cu czytania, gdy m&oacute;wimy &quot;Oto S\u0142owo Bo\u017ce&quot;. Taki wzrokowy kon&shy;takt z lud\u017ami nas s\u0142uchaj\u0105cymi robi dobre wra\u017cenie oraz mobilizuje lektora. Nale\u017cy jednak pa&shy;mi\u0119ta\u0107, aby patrze\u0107 nie na jak\u0105\u015b konkretn\u0105 osob\u0119 oraz aby nie patrze\u0107 na s\u0142uchaczy bez podno&shy;szenia g\u0142owy znad ksi\u0119gi. Wzrokowy kontakt jest poprawnie wykonany, je\u015bli lektor patrz\u0105c na ludzi wypowiada ostatnie s\u0142owa akapitu, a nie je\u015bli patrzy na nich w milczeniu. <br \/>\n7) Po przeczytaniu nale\u017cy wr&oacute;ci\u0107 na swoje miejsce w prezbiterium. I tu r&oacute;wnie\u017c nale\u017cy pami\u0119&shy;ta\u0107, by nie odchodzi\u0107 od ambonki poprzez cofanie si\u0119.<br \/>\n8) Wra\u017cenie na wiernych robi nie tylko g\u0142os lektora, ale tak\u017ce jego wygl\u0105d, postawa i zachowanie si\u0119. Je\u015bli co\u015b przeszkadza oczom s\u0142uchaczy, to i uszy niech\u0119tnie s\u0142uchaj\u0105 tego, co czyta lektor. Trzeba wi\u0119c dba\u0107 o sw&oacute;j zewn\u0119trzny wygl\u0105d i zachowanie w prezbiterium. Lektor powi&shy;nien by\u0107 nienagannie ubrany, uczesany oraz powinien godnie i spokojnie zachowywa\u0107 si\u0119 pod&shy;czas liturgii. <\/p>\n<p>&nbsp;<\/p><\/div>\n<p><center><\/p>\n<div>\n<p>&nbsp;<\/p><\/div>\n<div><strong><font size=\"4\">IV. ZAJ\u0118CIA FONETYCZNE<\/font><\/strong><\/div>\n<div>\n&nbsp;<\/div>\n<div><strong><font size=\"3\">Przerwy (pauzy) w czytanym tek\u015bcie.<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>W czytaniu odgrywaj\u0105 one bardzo wa\u017cn\u0105 rol\u0119. Pauzy to okresy kr&oacute;tszego lub d\u0142u\u017cszego milczenia w czasie czytania. Celem ich jest oddzielenie poszczeg&oacute;lnych cz\u0119\u015bci tekstu, aby s\u0142uchaczowi u\u0142atwi\u0107 zrozumienie sensu ca\u0142o\u015bci. Przez b\u0142\u0119dne stosowanie przerw, sens mo\u017ce ulec zmianie. Po prawid\u0142owo stosowanych przerwach poznaje si\u0119, \u017ce lektor rozumie to, co czyta. Bez zrozumienia tre\u015bci mo\u017cna wprawdzie wyra\u017anie czyta\u0107, ale nie mo\u017cna robi\u0107 prawid\u0142owych pauz. <br \/>\nPrzerwy wymagane s\u0105 ponadto ze wzgl\u0119du na potrzeb\u0119 oddechu. Lektor potrzebuje przerw, aby uzupe\u0142ni\u0107 powietrze do dalszego czytania. Lektor powinien przy ka\u017cdej okazji nabiera\u0107 powietrze, w przeciwnym bowiem razie b\u0119dzie odczuwa\u0142 zm\u0119czenie lub, gdy mu zabraknie powietrza, zrobi niespodziewanie przerw\u0119 w zupe\u0142nie nieoczekiwanym miejscu. <br \/>\nTak jak dla lektora, przerwy potrzebne s\u0105 r&oacute;wnie\u017c dla s\u0142uchaczy. S\u0142uchacz nie mo\u017ce by\u0107 zalany potokiem s\u0142&oacute;w, gdy\u017c nie zrozumie wtedy prawid\u0142owo czytanego tekstu. <\/p>\n<p><em>Rodzaje przerw:<\/em> <br \/>\n&#8211; Akapit &#8211; jest to zako\u0144czenie zdania kropk\u0105 i rozpocz\u0119cie nast\u0119pnego od nowej linijki. Oznacza to nowy rozdzia\u0142 lub now\u0105 my\u015bl. Jest to najd\u0142u\u017csza przerwa stosowana w czasie czytania. Trwa ona na okres liczenia do trzech (zaznacza si\u0119 j\u0105 w przygotowywanym tek\u015bcie jako \/\/\/). W tym czasie lektor nabiera powietrza, przygotowuje si\u0119 do nast\u0119pnej cz\u0119\u015bci i kontaktuje si\u0119 wzrokiem ze s\u0142uchaczami.<br \/>\n&#8211; Kropka &#8211; jest to nieco kr&oacute;tsza przerwa, odpowiadaj\u0105ca liczeniu do dw&oacute;ch (\/\/). <br \/>\n&#8211; \u015arednik &#8211; to taka sama przerwa jak kropka. <br \/>\n&#8211; Przecinek &#8211; to najkr&oacute;tsza przerwa, liczona do jednego (\/), czyli tylko tyle, aby uzupe\u0142ni\u0107 powietrze i rozdzieli\u0107 poszczeg&oacute;lne my\u015bli dla ich lepszego zrozumienia.<br \/>\n&#8211; Nawias &#8211; zawiera s\u0142owo lub zdanie wyja\u015bniaj\u0105ce. Jest to przerwa liczona na jeden (\/). <br \/>\n&#8211; Dwukropek &#8211; ta pauza nie jest dok\u0142adnie okre\u015blona. Najcz\u0119\u015bciej jest r&oacute;wna kropce, czyli liczy si\u0119 j\u0105 do dw&oacute;ch (\/\/).<br \/>\n&#8211; Pytajnik i wykrzyknik &#8211; wymaga przerwy jak przy kropce (\/\/), ale je\u015bli chcemy wywo\u0142a\u0107 pewne zaciekawienie lub napi\u0119cie u s\u0142uchaczy, mo\u017cna zrobi\u0107 przerw\u0119 nieco d\u0142u\u017csz\u0105. <br \/>\n&#8211; Przerwy wtr\u0105cone &#8211; robimy je w miejscach, gdzie ma \u017cadnego znaku interpunkcyjnego. S\u0142u\u017c\u0105 one pe\u0142niejszemu zrozumieniu zdania. <\/p>\n<p>Po podmiocie zdania g\u0142&oacute;wnego &#8211; np. &quot; B&oacute;g \/ jest Stw&oacute;rc\u0105 nieba&#8230;&quot; <br \/>\nPrzy opuszczeniach &#8211; np. &quot; Cia\u0142o nale\u017cy do ziemi, dusza \/ Bogu.&quot; <br \/>\nPrzy \u0142\u0105cznikach jak &quot;i&quot;, &quot;albo&quot;, &quot;bo&quot; &#8211; np. &quot; To \/ albo owo&quot; <br \/>\nBez tych dodatkowych przerw lektor nie jest w stanie przekaza\u0107 tre\u015bci oraz utrzyma\u0107 w\u0142a\u015bciwego tempa. Przerwy tego typu s\u0105 kr&oacute;tkie. Ich miejsce wyznacza lektor sam. Znajdzie je tym \u0142atwiej, im lepiej zrozumie tre\u015b\u0107 czytanego tekstu. Np. &quot;Zbuntowa\u0142 si\u0119 na pustyni Izrael, nar&oacute;d wybrany&#8230; &quot; Po s\u0142owie &quot;pustynia&quot; nale\u017cy zrobi\u0107 kr&oacute;tk\u0105 przerw\u0119, w przeciwnym bowiem razie mo\u017cna by\u0142oby zrozumie\u0107 zdanie tak, \u017ce chodzi o pustyni\u0119 o nazwie Izrael. O przerwie nie zawsze wi\u0119c decyduje kropka czy inny znak pisarski, ale przede wszystkim sens zdania. <br \/>\nB\u0142\u0119dem jest, je\u015bli lektor robi za ma\u0142o przerw, robi przerwy w nieodpowiednim miejscu lub nie stosu je si\u0119 do odpowiedniej d\u0142ugo\u015bci przerw. <\/p>\n<p>&nbsp;<\/p><\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"3\">Akcent gramatyczny i logiczny w czytanym tek\u015bcie.<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>Akcent gramatyczny. <\/p>\n<p>Akcent gramatyczny w j\u0119zyku polskim polega na wyr&oacute;\u017cnieniu jednej z sylab wyrazu przez wym&oacute;wienie jej silniej, z naciskiem. W j\u0119zyku polskim akcent gramatyczny jest sta\u0142y i przypada na przedostatni\u0105 sylab\u0119 w wyrazie wielosylabowym. Np. obrazek, meblo\u015bcianka, autostrada. Jednak od tej zasady s\u0105 wyj\u0105tki: <br \/>\n1) Przy wyrazach obcego pochodzenia zako\u0144czonych na: <br \/>\n&#8211; -ika, -yka akcentuje si\u0119 trzeci\u0105 sylab\u0119 od ko\u0144ca. Np. logika, polityka, matematyka <br \/>\n&#8211; -ik, -yk w liczbie mnogiej r&oacute;wnie\u017c akcentuje si\u0119 trzeci\u0105 sylab\u0119 do ko\u0144ca. Np. laik &shy;laicy, fizyk &#8211; fizycy, plastyk &#8211; plastycy. <br \/>\n2) Przy czasownikach zako\u0144czonych na: <br \/>\n&#8211; -\u015brny, -\u015bcie akcentuje si\u0119 trzeci\u0105 sylab\u0119 od ko\u0144ca. Np. byli\u015bmy, czytali\u015bmy, chodzili\u015bmy, stali\u015bcie, spali\u015bcie <br \/>\n&#8211; -liby\u015bmy, -\u0142yby\u015bmy akcent pada na czwart\u0105 od ko\u0144ca sylab\u0119. Np. nakarmi\u0142yby\u015bmy, m&oacute;wiliby\u015bmy, chodziliby\u015bmy. <br \/>\n3) Przy wyrazach zako\u0144czonych cz\u0105stk\u0105 -kro\u0107, -set akcent pada na trzeci\u0105 sylab\u0119 od ko\u0144ca. Np. osiemset, tysi\u0105ckro\u0107. <br \/>\n4) Przy wyrazach z\u0142o\u017conych z cz\u0105stek arcy-, eks-, wice i rzeczownik&oacute;w jednosylabowych akcent przypada na ostatni\u0105 sylab\u0119 wyrazu. Np. arcyle\u0144, wicekr&oacute;l, eksmistrz. <br \/>\n5) Przy wyrazach biblijnych akcentuje si\u0119 inaczej niekt&oacute;re s\u0142owa. Np. Jerozolima. <\/p>\n<p>\nAkcent logiczny. <\/p>\n<p>W ka\u017cdym zdaniu spotykamy si\u0119 z r&oacute;\u017cnymi jego cz\u0119\u015bciami, np. podmiot, orzeczenie, dope\u0142nienie itp. Te elementy w r&oacute;\u017cnych zdaniach maj\u0105 r&oacute;\u017cn\u0105 warto\u015b\u0107 znaczeniow\u0105. W ka\u017cdym bowiem zdaniu tkwi jaka\u015b my\u015bl, idea, sens, kt&oacute;ry mo\u017ce by\u0107 wyra\u017cony przez te r&oacute;\u017cne cz\u0119\u015bci zdania. To s\u0142owo, czy s\u0142owa, kt&oacute;re wyra\u017caj\u0105 istotn\u0105 my\u015bl, winny by\u0107 wyodr\u0119bnione, czyli zaakcentowane. To zaakcentowanie g\u0142&oacute;wnej my\u015bli, sensu danego zdania, nazywamy w\u0142a\u015bnie akcentem logicznym. <\/p>\n<p>Akcent logiczny wykonujemy przez: <br \/>\n&#8211; Wzmocnienie si\u0142y g\u0142osu <br \/>\n&#8211; Zmian\u0119 wysoko\u015bci tonu <br \/>\n&#8211; Wyd\u0142u\u017cenie s\u0142owa <br \/>\n&#8211; Przerw\u0119 przed i po danym s\u0142owie. <\/p>\n<p>Zadaniem lektora jest wynalezienie tego wyrazu w zdaniu, kt&oacute;ry decyduje o sensie, by odpowiednio go g\u0142osowo wyodr\u0119bni\u0107. Prawid\u0142owy akcent logiczny warunkuje poprawne odczytanie intencji -autora oraz w\u0142a\u015bciwe przyj\u0119cie tre\u015bci przez s\u0142uchaczy. Akcent po\u0142o\u017cony na niew\u0142a\u015bciwym s\u0142owie zniekszta\u0142ca sens zdania. <br \/>\n&#8211; Np. &quot;Jeste\u015bmy dzie\u0107mi Boga&quot; &#8211; Tak akcentujemy fakt dokonany, kt&oacute;ry mia\u0142 miejsce w czasie chrztu. <br \/>\n&#8211; Np. &quot;Jeste\u015bmy dzie\u0107mi Boga&quot; &#8211; Tak wyra\u017camy nasze dzieci\u0119ctwo Bo\u017ce. <br \/>\n&#8211; Np. &quot;Jeste\u015bmy dzie\u0107mi Boga &#8211; Tak wyra\u017camy przynale\u017cno\u015b\u0107 do Boga, a nie do kogo\u015b innego. <\/p>\n<p>B\u0142\u0119dem jest zaniedbywanie akcent&oacute;w logicznych lub tworzenie ich zbyt cz\u0119sto w jednym zdaniu. Znalezienie poprawnego akcentu logicznego nie jest spraw\u0105 szcz\u0119\u015bcia, ale w\u0142a\u015bciwego przygotowania. Najlepiej po pierwszym przeczytaniu zdania zamkn\u0105\u0107 tekst i odda\u0107 sens zdania w\u0142asnymi s\u0142owami. Nast\u0119pnie przeczyta\u0107 tekst z takim akcentem, jaki by\u0142by przy swobodnym m&oacute;wieniu. <\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"3\">Melodyka zdania czytanego<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left><br \/>\nCzytanie brzmi naturalnie, je\u015bli lektor moduluje g\u0142os. Modulacja polega na zmianie wysoko\u015bci tonu. G\u0142os ludzki rozbrzmiewa w szerokiej skali i obejmuje w mowie przynajmniej jedn\u0105 oktaw\u0119. Im fala intonacyjna jest r&oacute;\u017cnorodniejsza, tym mowa jest bogatsza, plastyczna i lepiej wyra\u017ca my\u015bl oraz sta&shy;ny uczuciowe. <br \/>\nKa\u017cdy cz\u0142owiek posiada w\u0142a\u015bciw\u0105 sobie dominant\u0119 tonu, czyli podstawow\u0105 wysoko\u015b\u0107, kt&oacute;ra zale\u017cy od anatomicznej budowy narz\u0105du g\u0142osowego (d\u0142ugo\u015b\u0107 strun g\u0142osowych, ustawienie krtani). Dominanta powinna s\u0142u\u017cy\u0107 za punkt wyj\u015bcia wszystkich zmian wysoko\u015bci &#8211; w g&oacute;r\u0119 i w d&oacute;\u0142. <br \/>\nLektor ma panowa\u0107 nad fal\u0105 intonacyjn\u0105 swego g\u0142osu. Jest to wa\u017cne w zdaniach rozwini\u0119&shy;tych. Kiedy my\u015bl zdania rozwija si\u0119, ton automatycznie posiada tendencj\u0119 wznoszenia si\u0119 ku g&oacute;rze. Natomiast gdy zdanie zmierza ku ko\u0144cowi, wtedy tonacja si\u0119 obni\u017ca. <br \/>\nCzytanie rozpoczyna si\u0119 od ni\u017cszego tonu. Przy zmianach tonacyjnych pod koniec zdania wraca si\u0119 do dominanty. Nale\u017cy wystrzega\u0107 si\u0119 czytania na jednym tonie, gdy\u017c wytwarza to nie&shy;przyjemn\u0105 dla ucha monotoni\u0119. <\/p>\n<p>W modulacji g\u0142osu pomagaj\u0105 znaki interpunkcyjne: <br \/>\n&#8211; Przy kropce ton si\u0119 obni\u017ca. <br \/>\n&#8211; Przy przecinku g\u0142os lekko podnosi si\u0119 lub zostaje w zawieszeniu.<br \/>\n&#8211; Przy \u015bredniku ton zni\u017ca si\u0119, a czasami podnosi si\u0119.<br \/>\n&#8211; Przy nawiasach, cudzys\u0142owach i zdaniach wtr\u0105conych ton spada lub podwy\u017csza si\u0119, w zale\u017cno\u015bci od tre\u015bci.<br \/>\n&#8211; Przy wykrzykniku ton zni\u017ca si\u0119 i wzmacnia. <br \/>\n&#8211; Przy znaku zapytania g\u0142os z regu\u0142y si\u0119 podnosi. <\/p>\n<p>\u0106wiczenie: <br \/>\nPrzeczytaj poni\u017csze zdanie, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na odpowiedni\u0105 intonacj\u0119. <br \/>\n&quot;Nie p&oacute;jdziesz dzi\u015b do domu!&quot; &#8211; rozkaz, wzgl\u0119dnie zakaz. <br \/>\n&quot;Nie p&oacute;jdziesz dzi\u015b do domu?&quot; &#8211; pytanie. <br \/>\n&quot;Nie p&oacute;jdziesz dzi\u015b do domu.&quot; &#8211; oznajmienie. <\/p>\n<p>\nKto podczas zgromadzenia liturgicznego odczytuje teksty monotonnie, czyli na jednym tonie, pozbawiaj\u0105c tym samym zdania melodii, ten niszczy albo zakrywa sens tekstu. W ten spos&oacute;b utrudnia s\u0142uchanie w skupieniu lub odbycie wsp&oacute;lnej modlitwy. Nale\u017cy czyta\u0107 w spos&oacute;b naturalny, czyli tak, jak si\u0119 m&oacute;wi, z naturaln\u0105, zmian\u0105 melodyki g\u0142osu. Im bardziej r&oacute;\u017cnorodna jest fala intona&shy;cyjna, tym bogatsza i plastyczniejsza jest nasza mowa. <\/p>\n<p>Du\u017ca przestrze\u0144 ko\u015bcio\u0142a sk\u0142ania lektora do podniesienia g\u0142osu, aby m&oacute;g\u0142 on przenikn\u0105\u0107 odleg\u0142o\u015b\u0107. Gdy m&oacute;wi si\u0119 takim podniesionym tonem, czytanie staje si\u0119 g\u0142o\u015bniejsze, lecz poci\u0105ga za sob\u0105 odpowiednie konsekwencje: <br \/>\n&#8211; Je\u017celi stale m&oacute;wi si\u0119 na zbyt wysokich tonach, w&oacute;wczas nasze struny g\u0142osowe, przez nad&shy;mierne nat\u0119\u017cenie i przem\u0119czenie, ulegn\u0105 szybkiemu zdarciu. Poza tym skutki takiego m&oacute;&shy;wienia udzielaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce s\u0142uchaczom: wysoki g\u0142os m\u0119czy, natomiast g\u0142os piersiowy, niski i g\u0142\u0119boki &#8211; uspokaja ich. <br \/>\n&#8211; M&oacute;wi\u0105c wysokim g\u0142osem wpadamy w ton pseudopobo\u017cnego, p\u0142aczliwego &quot;zawodzenia&quot;. Jest to forma z\u0142ego nawyku, kt&oacute;ry potem trudno w swoim czytaniu wyeliminowa\u0107. <\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"3\">Trudno\u015bci wymowy<\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left>W j\u0119zyku polskim s\u0105 s\u0142owa \u0142atwe do wymowy i z nimi lektor nie ma wi\u0119kszych trudno\u015bci. S\u0105 te\u017c s\u0142owa trudne. Ni\u017cej przedstawiony wierszyk dykcyjny, cho\u0107 niesk\u0142adny w tre\u015bci, wykazuje jednak szereg trudnych s\u0142&oacute;w, kt&oacute;re lektor musi dobrze wypowiedzie\u0107. Nale\u017cy spr&oacute;bowa\u0107 przeczyta\u0107 ten tekst w wieloraki spos&oacute;b &#8211; szeptem, p&oacute;\u0142g\u0142osem i g\u0142o\u015bno. <\/p>\n<p>Nie\u0142atwa s\u0142&oacute;w wymowa.<br \/>\nHa, trudna na to rada! <br \/>\nJeszcze trudniejsze s\u0142owa, <br \/>\nGdy si\u0119 je w ca\u0142o\u015b\u0107 sk\u0142ada. <br \/>\nSp&oacute;jrz w przestrze\u0144 w blaskach zorzy:<br \/>\nGra \u017cyciem, skrzy srebrzy\u015bcie; <br \/>\nA w drzewach wietrzyk Bo\u017cy <br \/>\nSpl\u0105tane czesze li\u015bcie. <br \/>\nZ otch\u0142ani tch\u0142a mg\u0142a ob\u0142a, <br \/>\nTrzchn\u0105\u0142 trznadel, pstr\u0105g w g\u0142\u0105b pruje,<br \/>\nWybrn\u0119\u0142a wydra w brod\u0142a,<br \/>\nD\u017cd\u017cownica \u017ad\u017ab\u0142o \u017cuje. <br \/>\nChrz\u0105szcz pszczo\u0142\u0119 wstrz\u0105s\u0142 w szczelin\u0119,<br \/>\nZa\u015b pch\u0142a pch\u0142\u0119 pchn\u0119\u0142a w popi&oacute;\u0142, <br \/>\nTrwo\u017cliwie zabrzmia\u0142 trzmiel w trzcinie,<br \/>\nP&oacute;ki swego nie dopi\u0105\u0142. <br \/>\nI ty te\u017c dopnij, chocia\u017c <br \/>\nS\u0142&oacute;w kszta\u0142ty krztusz\u0105 krtanie;<br \/>\nCo jednak umiesz, poka\u017c, <br \/>\nU\u0142&oacute;\u017c to w p\u0142ynne zdanie. <\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/div>\n<p><center><\/p>\n<div><strong><font size=\"3\"><font size=\"5\">Pi\u0119tna\u015bcie regu\u0142 dla lektor&oacute;w<\/font><\/font><\/strong><\/div>\n<p><\/center><\/p>\n<div><left><\/left><br \/>\nRegu\u0142a I<br \/>\nCzytanie S\u0142owa Bo\u017cego jest jedn\u0105 z wielu pos\u0142ug i funkcji liturgicznych, jakie powierza si\u0119 wiernym i dzi\u0119ki kt&oacute;rym \u017cyje wsp&oacute;lnota wierz\u0105cych. <\/p>\n<p>Regu\u0142a II <br \/>\nTo, czego sami nie zrozumieli\u015bmy, nie mo\u017cna odczytywa\u0107 innym. Dlatego do czytanego tekstu trzeba si\u0119 gruntownie przygotowa\u0107. <\/p>\n<p>Regu\u0142a III <br \/>\nTen, kto tylko po cichu, pobie\u017cnie oczyma przeczyta\u0142 to, co chcia\u0142 przygotowa\u0107, z pewno\u015bci\u0105 zawiedzie w ko\u015bciele. Dopiero w&oacute;wczas, gdy czyta si\u0119 g\u0142o\u015bno, zauwa\u017cy\u0107 mo\u017cna ukryte bogactwo tekstu biblijnego &#8211; jego pi\u0119kno i moc. <\/p>\n<p>Regu\u0142a IV<br \/>\nPrzygotowanie tekstu biblijnego do czytania rozpoczyna si\u0119 od podzielenia go na pewne cz\u0119\u015bci. W ten spos&oacute;b uzyskujemy dobr\u0105 orientacj\u0119 i pewno\u015b\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bciwie go zrozu&shy;mieli\u015bmy. <\/p>\n<p>Regu\u0142a V<br \/>\nPrzecinek nie jest zawsze jednoznacznym znakiem przestankowym. Niekiedy trzeba go przeczyta\u0107 szybko, jakby przeoczy\u0107, a czasami nale\u017cy go potraktowa\u0107 tak powa\u017cnie, jak kropk\u0119 albo \u015brednik. <\/p>\n<p>Regu\u0142a VI<br \/>\nR&oacute;wnie\u017c przy dwukropku oraz cudzys\u0142owie przewa\u017cnie nie nale\u017cy si\u0119 d\u0142u\u017cej zatrzymywa\u0107, je\u015bli pragniemy czyta\u0107 tekst tak, jak si\u0119 m&oacute;wi. <\/p>\n<p>Regu\u0142a VII<br \/>\nZnalezienie w\u0142a\u015bciwego akcentu nie jest spraw\u0105 szcz\u0119\u015bcia, lecz przede wszystkim kwesti\u0105 w\u0142a\u015bciwego przygotowania. Przewa\u017cnie akcentuje si\u0119 zbyt wiele wyraz&oacute;w, gdy tymczasem w ka\u017cdej cz\u0119\u015bci zdania, kt&oacute;ra posiada sw&oacute;j w\u0142asny sens, wolno zaakcentowa\u0107 mocniej tylko jedno s\u0142owo. <\/p>\n<p>Regu\u0142a VIII<br \/>\nAkcent bardzo rzadko le\u017cy na przymiotnikach, przeczeniach i na ko\u0144cu zdania. W modlitwie powszechnej nale\u017cy unika\u0107 tak\u017ce nu\u017c\u0105cego akcentowania czasownik&oacute;w. <\/p>\n<p>Regu\u0142a IX<br \/>\nPodczas czytania musi by\u0107 zachowana tak\u017ce melodyka zdania. Razem z akcentem i odpowiednim tempem, nadaje ona czytanym zdaniom koloryt i d\u017awi\u0119k. <\/p>\n<p>Regu\u0142a X<br \/>\nS\u0142ucha si\u0119 nie tylko uszami, lecz r&oacute;wnie\u017c oczami. Dlatego lektor, wype\u0142niaj\u0105c swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119, winien zwraca\u0107 szczeg&oacute;ln\u0105 uwag\u0119 na spos&oacute;b chodzenia, stania, uk\u0142ad r\u0105k styl ubioru oraz na stosunek do samej ksi\u0119gi Pisma \u015awi\u0119tego, kt&oacute;rego s\u0142owo b\u0119dzie proklamowa\u0142. <\/p>\n<p>Regu\u0142a XI<br \/>\nNasz oddech jest strumieniem, kt&oacute;ry unosi s\u0142owa. Spokojny, cichy oddech czyni lektora spokojnym i opanowanym, a to udziela si\u0119 tak\u017ce s\u0142uchaczom. Tempo m&oacute;wienia i pauzy reguluj\u0105 si\u0119 wtedy jakby same. <\/p>\n<p>Regu\u0142a XII<br \/>\nZanim lektor rozpocznie czytanie, post\u0119puje tak, jak wytrawny dziennikarz telewizyjny &#8211; spogl\u0105da na zgromadzonych s\u0142uchaczy. Natomiast ka\u017cd\u0105 now\u0105 my\u015bl zaczyna od kr&oacute;tkiej przerwy. W ten spos&oacute;b nawi\u0105zuje kontakt ze s\u0142uchaczami. <\/p>\n<p>Regu\u0142a XIII<br \/>\nNajbardziej przyjemnym dla s\u0142uchaj\u0105cych jest takie czytanie, gdy lektor wype\u0142niaj\u0105c swoj\u0105 funkcj\u0119 m&oacute;wi i \u015bpiewa g\u0142osem piersiowym, to znaczy, gdy rozpoczyna naturaln\u0105 g\u0142\u0119bok\u0105 tonacj\u0105 g\u0142osu i podobnie te\u017c ko\u0144czy. <\/p>\n<p>Regu\u0142a XIV<br \/>\nStaranna wymowa u\u0142atwia s\u0142uchaczom zrozumienie i przyj\u0119cie tekstu oraz sprawia wra\u017cenie, \u017ce lektor bierze go na serio i powa\u017cnie traktuje funkcj\u0119, kt&oacute;r\u0105 wype\u0142nia. Z drugiej strony, wymowa nie mo\u017ce posiada\u0107 \u017cadnego zak\u0142&oacute;caj\u0105cego obci\u0105\u017cenia; powinna by\u0107 wolna od wszelkiej sztuczno\u015bci i zmanierowania; nie mo\u017ce te\u017c by\u0107 zniekszta\u0142cona przez gwarowe nalecia\u0142o\u015bci i b\u0142\u0119dy. <\/p>\n<p>Regu\u0142a XV<br \/>\nKorzystanie z mikrofonu i aparatury nag\u0142a\u015bniaj\u0105cej r&oacute;wnie\u017c wymaga pewnych umiej\u0119tno\u015bci, kt&oacute;rych trzeba si\u0119 nauczy\u0107.<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>MINISTRANT &#8211; to cz\u0142onek ludu Bo\u017cego, kt&oacute;ry w czasie sprawowania liturgicznych obrz\u0119d&oacute;w spe\u0142nia pos\u0142ug\u0119 pomocnicz\u0105 w spos&oacute;b okre\u015blony przepisami Ko\u015bcio\u0142a &quot;Ministrare&quot; (z \u0142aciny) znaczy &quot;s\u0142u\u017cy\u0107&quot;. S\u0142u\u017cymy Bogu, kiedy przyczyniamy si\u0119 do tego, aby liturgia by\u0142a pi\u0119kna. S\u0142owo &quot;ministrant&quot; wskazuje szczeg&oacute;lnie na s\u0142u\u017cb\u0119 we Mszy \u015bwi\u0119tej. Ministrant jest POMOCNIKIEM przy sprawowaniu Mszy \u015bwi\u0119tej i podczas innych [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":9,"menu_order":4,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/33"}],"collection":[{"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=33"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/33\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archiwum.parafiabranszczyk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=33"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}