Już Wielki Tydzień, a w nim trzy dni święte,
a potem już radość zmartwychwstania.
Kończymy czytanie Listów Pawła Apostoła.
Dziś zatrzymamy się dłużej nad Drugim Listem
do Tymoteusza. Paweł pisze z więzienia.
Do Tymoteusza, umiłowanego syna.
Wspominam cię w modlitwach w dzień
i w nocy.
Tak bardzo chciałbym cię zobaczyć,
pamiętając o Twoich łzach. Chcę uradować się
wiarą, której się nauczyłeś od babci twojej Lois
i od matki twojej Eunice. Jestem przekonany,
że ty również żyjesz ich wiarą
(por. 2 Tm 1, 3-5).
Boże! Pawle Święty!
To ty nie pytasz mnie o tytuły, o godności,
tylko o wiarę, którą mam od babci i od mamy?
Strzeż troskliwie depozytu wiary.
Musisz pamiętać, że nadchodzą dni ostatnie
i chwile trudne. Ludzie staną się bardzo
samolubni, chciwi, wyniośli, zarozumiali,
bluźniący Bogu, nie okazujący szacunku rodzicom,
niegodziwi, niewdzięczni… zuchwali,
nadęci pychą. Będą udawać pobożnych,
ale wyzbędą się siły wiary.
Unikaj takich ludzi (por. 2 Tm 3, 1-5).
Proszę cię usilnie: głoś naukę, upominaj,
pokazuj błędy, pouczaj, podnoś na duchu.
Przyjdzie bowiem czas, że zdrowej nauki
nie zniosą…
Przestaną się liczyć z prawdą,
a pójdą za zmyślonymi baśniami
(por. 2 Tm 4, 1-4).
A teraz niech czytają Ci,
którzy mają mocne serce.
Zbliża się chwila mojego odejścia.
Moja krew będzie wkrótce przelana.
Stoczyłem piękną walkę, bieg ukończyłem,
wiary nie straciłem.
Teraz już czeka na mnie
sprawiedliwie zasłużony wieniec.
Przekaże mi go w owym dniu
mój Pan – Sędzia sprawiedliwy,
ale nie tylko mnie, lecz i tym,
którzy z miłością oczekują Jego przyjścia…
Wszyscy mnie opuścili, ale stanął
przy mnie Pan i podtrzymał mnie
swoją mocą. Pan już uwolni mnie
od wszelkiego zła
i przyjmie do swego Królestwa.
Jemu niech będzie chwała po wszystkie wieki.
Amen (por. 2 Tm 4, 1-18).
Trzeba otrzeć łzy.
Mój największy z Apostołów, Pawle Kochany!
ks. bp Józef Zawitkowski
