Sprawozdanie duszpasterskie za 2008 r.
I. Msza św.:
Zwróćmy uwagę na jakość ofiary Mszy św. niedzielnej i świątecznej, składanej przez nas Bogu.
- Trzeba wyeliminować spóźnianie się i wychodzenie przed błogosławieństwem końcowym.
- Potrzeba większego zaangażowania wszystkich uczestników liturgii ( wspólne śpiewy, aklamacje, modlitwy, wypełnienie ciszy w liturgii myślą i modlitwą)
- Indywidualna posługa lektora, scholi, ministrantów niech spotyka się z naszym szacunkiem i zrozumieniem, niech atmosfera wspólnoty pomaga innym się modlić
- Sprawdźmy swoje miejsce w kościele: czy otaczamy ołtarz, gdzie dokonuje się Ofiara Chrystusa?
- Sprawdźmy pełne uczestnictwo we Mszy św. Czy przystępujemy do Komunii św. jeśli nie mamy grzechu ciężkiego, bo takie powinno być nasze zachowanie.
II. Sakramenty
- Chrzest – udzielamy w II i IV niedzielę miesiąca oraz w I Dzień Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy na sumie o g. 12.00. Przypominamy, że w nagłej potrzebie chrzcić może każdy człowiek. Rodzice i chrzestni podczas liturgii są w stanie łaski uświęcającej. Chrzest zgłaszają w kancelarii parafialnej oboje rodzice na 2 tygodnie przed uroczystością. Rodzice chrzestni spoza parafii, przy spisaniu aktu, powinni przedstawić zaświadczenie z parafii zamieszkania, że są wierzący i praktykujący
- Bierzmowanie – w II i III klasie gimnazjum po rocznym przygotowaniu w małych grupach. Aby przystąpić do przygotowania uczeń musi mieć przynajmniej dobrą ocenę z religii z ostatnich 3 klas.
- Najświętszy Sakrament
– W minionym roku udzieliliśmy 150.000 Komunii św. ( na 1 osobę przypada – 50 Komunii św. w roku). Warto policzyć swój udział!
– Adoracje w parafii są w każdą sobotę od g. 15.00 do 17.00, 20 każdego miesiąca od g. 17.00 do 24.00 w kościele; w pierwsze czwartki, piątki i soboty miesiąca
- Pokuta
– obowiązkiem każdego katolika jest spowiedź przynajmniej raz w roku.
– Ideałem – jest życie bez grzechu ciężkiego, czyli spowiedź w miarę potrzeb.
– Wszyscy, którzy przystępują do Komunii św. codziennie powinni przystępować do Spowiedzi przynajmniej raz w miesiącu.
– Zadbajmy o rachunek sumienia, żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy. Spowiedź jest sakramentem i sama z siebie ma moc uzdrawiania naszej duszy.
- Namaszczenie chorych
– W minionym roku udzieliliśmy około 400 osobom Sakramentu Namaszczenia chorych
– 2 razy w roku, w czasie rekolekcji, udzielamy Sakramentu Namaszczenia chorych we wspólnocie Kościoła, na Mszy św.
– chorych w domach odwiedzamy przed rekolekcjami, w każdy 1 piątek miesiąca i w nagłej potrzebie. Prosimy nagłe przypadki zgłaszać osobiście.
– Ważne jest aby ludzie starsi, chorzy, przynajmniej 2 razy w roku, byli u Spowiedzi i Komunii św. z namaszczeniem chorych.
– W szpitalach są księża kapelani , którzy na wyraźne życzenie chorego czy rodziny udzielają posługi sakramentalnej. Prosimy o tym pamiętać szczególnie w sytuacjach poważnych zaniedbań u chorego. Tam też otrzymamy na piśmie potwierdzenie udzielonej posługi
– Zmarłych nie namaszcza się olejem chorych.
– Prosimy o szacunek dla Najświętszego Sakramentu w trakcie odwiedzin w domach chorych. Zapalone świece i gromnice, przyklęknięcie, śpiew i modlitwa są wyrazem umiłowania przez nas przychodzącego Jezusa.
- Małżeństwo
– W parafii żyje coraz więcej osób bez związku cywilnego i kościelnego. Odpowiedzialność przed Bogiem za ten stan rzeczy spoczywa na osobach bezpośrednio w to zaangażowanych, współodpowiedzialność za to ponoszą również rodzice, którzy zgadzają się na ten proceder.
– śluby udzielane są w parafii narzeczonej lub narzeczonego
– Przynajmniej na 3 miesiące przed ślubem należy zgłosić fakt ślubu w kancelarii parafialnej i podjąć procedurę przygotowawczą: złożyć potrzebne dokumenty i sporządzić protokół przedślubny, odbyć podwójną spowiedź przedślubną, wygłosić zapowiedzi, wysłuchać nauk przedślubnych w Poradni Małżeńskiej. Nauki odbywają się przez cały rok w każdą ostatnią niedzielę miesiąca o g. 17.00;
III. Sakramentalia
1. Pogrzeby – przysługują wierzącym i praktykującym katolikom, którzy potwierdzają chęć trwania we wspólnocie Kościoła. Ceremonia pogrzebowa nie jest sakramentem.
– unikajmy zabobonnych zachowań wobec faktu śmierci, niech wiara w Miłosierdzie Boże zawsze pozwoli nam zachować nadzieję i godne pożegnanie swych bliskich
– przy wyborze Zakładu Pogrzebowego kierujmy się jakością wykonywanej przez nich posługi ( nie wchodźmy w transakcje, zadatki, przed uzgodnieniem terminu pogrzebu w parafii).
– Włączajmy się w modlitwy, śpiewy podczas konduktu pogrzebowego, wieńce i kwiaty powinny być niesione
– Narasta problem wielkości wieńców i wiązanek pogrzebowych; Wieńce są za duże, za ciężkie, nikt ich nie chce nieść, jest problem z ich uprzątnięciem (zwyczaj nakazuje aby wieńce na grobie leżały miesiąc a potem należy je uprzątnąć). Pamiętajmy, że Msza św. jest najcenniejszym darem zarówno dla żywych jak i dla umarłych, stąd może zamiast wieńca można zamówić Mszę św. od rodziny czy zakładu pracy a w czasie pogrzebu kapłan podaje do wiadomości wszystkim o tych Mszach św. i stanowią one okazję do kolejnej modlitwy. Na pewno nie w ilości kwiatów i wielkości wieńców wyraża się nasz szacunek do zmarłego. .
– Groby mają ustalone wymiary i prosimy o uwzględnienie tego przy robieniu pomników. Każdy grób musi mieć tablicę z nazwiskiem i imieniem, kto w nim spoczywa, a na grobie ludzi ochrzczonych stawiamy krzyż. Każdy pomnik i pieczara obowiązkowo muszą być zgłoszone w kancelarii parafialnej. Miejsce na cmentarzu grzebalnym jest do dyspozycji rodziny przez 20 lat, po tym terminie przechodzi na własność parafii – jeśli ktoś z rodziny zgłosi chęć opieki nad grobem (przy zgłoszeniu stosujemy zasadę – kto pierwszy ten lepszy) grób pozostaje do dyspozycji zainteresowanego. Groby nie zgłoszone po 20 latach będą likwidowane. Zgłoszenia dokonujemy w kancelarii parafialnej z dokumentem numeru grobu i odpowiedniej umowy.
2. Poświęcenia
– wodę święconą zabieramy do domów podczas święcenia pokarmów wielkanocnych
– poświecenie pól – dokonuje się w maju, czerwcu i lipcu – w ostatnim czasie zaginęło – warto wrócić do zwyczaju modlitwy w intencji domów, pól i zasiewów, może warto dziękować, że omijają nas straszne kataklizmy i inne nieszczęścia. Jest to okazja do spotkania wszystkich mieszkańców danej miejscowości. W zasadzie każda wieś powinna w ciągu roku odbyć taka uroczystość.
– Co roku w niedzielę po św. Krzysztofie ( w tym roku 26 lipca) po każdej Mszy św. święcimy samochody i inne pojazdy mechaniczne.
– Domy święcimy przy okazji kolędy i na wyraźne życzenie zainteresowanej rodziny
– Służymy wolą poświęcenia wszelkich innych miejsc, przedmiotów i sytuacji z zachowaniem intencji i motywów wiary.
